चिन्तातुर जन्तु


"निजलें जग; कां आतां इतक्या तारा खिळल्या गगनाला ।

काय म्हणावें त्या देवाला ?---" "वर जाउनि म्हण जा त्याला." ॥१॥

"तेज रवीचें फुकट सांडतें उजाड माळावर उघडया ।

उधळणूक ती बघवत नाहीं---" "डोळे फोडुनि घेच गडया." ॥२॥

"हिरवी पानें उगाच केलीं झाडांवर इतकीं कां ही ।

मातिंत त्यांचें काय होतसें ?---" "मातिस मिळुनी जा पाहीं !" ॥३॥

"पुराबरोबर फुकटावारी पाणी हें वाहुनि जात ।

काय करावें जीव तळमळे---" "उडी टाक त्या पूरांत." ॥४॥

"ही जीवांची इतकी गरदी जगांत आहे का रास्त ।

भरती मूर्खांचीच होत ना ?" "एक तूंच होसी जास्त." ॥५॥

देवा, तो विश्वसंसार राहूं द्या राहिला तरी ।

या चिन्तातुर जन्तूंना एकदां मुक्ति द्या परी ॥६॥


राम गणेश गडकरी

हजारो मैलांचा प्रवास करून,
येणार्या लाटेची अन किनारयाची जशी,
भेट असते फक्त काही क्षणांची...
तशीच आणि तितकीच मैत्री कर माझ्याशी,
पण त्या मैत्रीत ओढ़ असु दे हजारो मैलांच्या प्रवासाची...!!!!!

तू सांगायला अनावर
मी ऐकायला अनावर..
तरीही एक अनामिक ओझं
आपल्या दोघांच्या मनावर...

आता आरशात पहाताना वाटतं
मी मला दिसणार नाही.....
इतका तुझा झाल्यावर..
मी माझ्यापाशी असणार नाही....

आता मलाही लागलंय जमायला
तुझ्यासारखं वागणं..
समोर असलं की हसणं
आणि माघारी कुढत जगणं...